Keith er byrjaður að spila með Rolling Stones og nú hafa þeir lagt að baki þrenna tónleika við mikinn fögnuð viðstaddra aðdáenda.  Meira síðar.

Blóðbankinn er á leið í nýtt húsnæði og er það þakkar- og ánægjuvert. 

Um daginn var verið að kjósa mesta rokkarann í Bretlandi og Kurt Cobain varð fyrir valinu. Auðvitað hefði Keith Richards átt að vinna. Hann er 62 ára og hefur alla tíð storkað örlögunum og þó hann verði 63 ára 18. desember næst komandi heldur hann áfram. Fullur upp í tré segir sagan og hann datt beint á höfuðið, sem kann að henda marga, en ekki ýkja marga á sjötugs aldri, að minnsta ekki kosti ofan úr pálmatré. Ekki er hægt að segja að það sé bezta leiðin til að vera með pálmann í höndunum.

Tvíburnarnir okkar. Kolfinna Bjarney og Kjartan Thor áttu að fá kynnast þessu áhugamáli föður síns á sviði í Horsens hinn 8. júní, eftir nákvæmlega tvær vikur. Nú verður ekkert af því.

Keith! Elsku vinur, eina ferðina enn seturðu áætlanir mínar, og að minnsta kosti 700 þúsunda annarra, í uppnám. Gera má ráð fyrir því að flestir skili sér á tónleika Rolling Stones síðar á árinu, en óvíst er með tvíburana mína, sem eru leið yfir því hvernig fór. Óvitað er hvenær þau bera Rolling Stones augum á sviði. Þó er aldrei að vita ef þú ferð nú að fara vel með þig. Og þetta eru góð börn, nýfermd. Þau óska þér góðs bata og vona að þú farir nú að taka tillit til Patti konu þinnar og dætranna Alexöndru og Theodoru. This Place is Empty ætti að vera þér áminning um þessa einföldu staðreynd.

Láttu þér batna gamli jaskur og hugsaðu bæði um þig og aðra. Þú ert mesti rokkarinn sama hvað lesendur tónlistarblaða í Bretlandi segja. En óþarfi er að sýna það í hverri tónleikaferð.

Vonandi hefur rifbrotið frá 1998 ekki tekið sig upp. Skilaðu kveðju til Mick og stattu þig í batanum.

Vonandi er þinn gamli félagi ekki mjög reiður við þig. Nú hlusta ég á Infamy með nýrri hugsun.

Bezt er að smella Jumping Jack Flash á fóninn og ætli Get Yer Ya-Ya's verði ekki fyrir valinu með Sympathy for The Devil, Midninght Rambler, Street Fighting Man og Love in Vain svo fátt eitt sé talið og Exile on Main St(reet). í framhaldinu. Æfðu þig nú vel gæzkur og vertu í góðu formi í Belgrad og því sem á eftir fylgir.  Sennilega janfar þetta sig allt eins og amma mín sagði ævinlega.

Sylvía Nótt dugði Íslendingum ekki að þessu sinni og fróðlegt verður að sjá hvað til bragðs verður tekið á næsta ári þó ekki væri nema vegna þess að nú erum við eina Norðurlandaþjóðin sem ekki hefur sigrað.

Rokkið á að minnsta kosti möguleika og kannski ættum við að senda Mínus eða Geir Ólafsson með sveifluna í anda Frank Sinatra. Já af nógu er að taka í íslenzkum dægurlagaheimi. Geir gæti gert það gott, þótt Evrópa hafi ekki kunnað að meta Björgvin Halldórsson, því miður. Kannski Geir og Mínus kláruðu dæmið saman.

Sylvía Nótt dugði Íslendingum ekki að þessu sinni og fróðlegt verður að sjá hvað til bragðs verður tekið á næsta ári þó ekki væri nema vegna þess að nú erum við eina Norðurlandaþjóðin sem ekki hefur sigrað.

Rokkið á að minnsta kosti möguleika og kannski ættum við að senda Mínus eða Geir Ólafsson með sveifluna í anda Frank Sinatra. Já af nógu er að taka í íslenzkum dægurlagaheimi. Geir gæti gert það gott, þótt Evrópa hafi ekki kunnað að meta Björgvin Halldórsson, því miður. Kannski Geir og Mínus kláruðu dæmið saman.

Ég hef hins vegar enn ekki rekizt á neinn þeirra í Blóðbankanum á mörgum ferðum mínum þangað og hefur þeim fjölgað í seinni tíð. En hér sannast að góðverkin eru ekki flókin. Að gefa af sjálfum sér og það beint frá hjartinu ætti að vera aðalstefnumál allra kosninga. Ekki satt?

Hvað um það. Let It Bleed fer beint á fóninn. ,,We all need somone we can lean on and if you want it baby you can lean on me" (úr laginu Let It Bleed eftir Mick Jagger og Keith Richards) og Blóðbankinn bíður ykkur öll velkomin.

X Blóðbankinn

Við sem höfum gaman að rokktónlist erum himinlifandi yfir sigri Lordi og ekki skemmir það að ég samgleðst finnskum vinum mínum, enda mál til komið að Finnar hefðu sigur í þessari margfrægu keppni og vilji maður snúa út úr ambögum nútímans mætti kannski segja með sanni að Lordi hafi ,,sigrað keppnina" því þeir gerðu hið óvænta og að mati Grikkja ómögulega að hafa sigur. Enn og aftur til hamingju Finnar og við öll og óskaplega var gaman að sjá 12 stig frá okkur Íslendingum.

Hrukkurnar sigruðu, jafnvel þótt þær væru tilbúnar. Við eigum okkur uppreisnarvon, hrukkudýrin.

Enn bíð ég spenntur efti batafréttum frá Keith. Verða Rolling Stones klárir í slaginn 8. júní í Horsens?

En kjarni málsins er að Eurovision verður vonandi aldrei sama keppnin og fyrr heldur muni öll vinsæl tónlist eiga sér möguleika Evrópubúum til gleði og ánægju.

Silvía Nótt, spegill nútíma Íslendings hafði að sumu leyti erindi sem erfiði og líkt og þegar Páll Óskar tók þátt mun áhrifa hennar gæta um ókomin ár.

Nú fer ég að hlusta á Savage Rose. Guð blessi minningu Thomas Koppel. Áfram Annisette.

Keith er sagður á batavegi og Rolling Stones munu halda áfram, en einhverjar tafir verða á byrjun tónleikahalds sem hefjast átti í Barcelona á Spáni 27. þessa mánaðar. Meirihluti fjölskyldunnar, foreldrarnir og helmingurinn af börnunum, ætlar á tónleika með Stones sem settir höfðu verið á 8. júní í Horsens á Jótlandi í gamla sambandsríkinu okkar, Danmörku. Því verður vart trúað að einu sinni enn verði það örlög ritara að missa af eða fresta tónleikasókn í greipar þeirra Stones félaga. En svona er lífið og enn er tónleikahaldaranum, sem ætlar sér flytja sveitina til Íslands kennt um fjarveru þeirra 1998, en þá breyttist tónleikaferðin vegna falls Keith í bókasafninu heima í Connetcut. Hvernig í ósköpunum er það hægt, að kenna Íslendingi um slys rokkarans?

Beztu óskir Keith um góðan bata og varanlega heilsu. Sjáumst heilir í Horsens 8. júní og farðu nú vel með þig eins og móðir mín segir oft við mig. Þangað til hlusta ég á A Bigger Bang og sérstaklega lögin ,,This Place Is Empty", ,,Let Me Down Slow", ,,Biggest Mistake" og She Saw Me Coming". 

Áhorfendur skiluðu honum upp á sviðið og það var hreint með ólíkindum hve krafturinn var mikill í hljómsveitinni. Þrír hljóðfæraleikarar, gítar, bassi og trommur, engin flúr og engar blúndur en allt á rétt stað. fastur taktur, harður og hraður og lögin ekki slitin í sundur heldur runnu saman, Dirt, Real Cool Time og No Fun og stelpurnar úr áhorfendskaranum upp á sviði. Allt var þetta kunnuglegt frá fyrri tíð, en samt ferskt og skemmtilegt.

Svo komu lögin 1970, Fun House og LA Blues út í eitt, Skull Ring og Rock Star og Not Right, Little Doll og I Wanna Be Your Dog og uppklapp. Svo var þessu lokið og rífandi ánægja meðal þeirra sem fylltu salinn í Listasafninu, sem er reyndar prýðilegur tónleikastaður.

Mér fannst þetta gaman og Þórdísi líka og þeim sem í kringum okkur voru. Allir ánægðir með frammistöðu Stooges. Þetta voru ólíkir tonleikar þeim sem Ray Davies flutti í Háskólabíói, en gleðigjafi. Skrítið að ekki skyldi vera meiri áhugi meðal Íslendinga og þeim mun ánægjulegra að sjá margt ungt fólk og unglinga meðal tónleikagesta og hörðu áðdáendurnir voru himinlifandi.  

Dr. Spock voru góðir, svolítið framandi mér en mikil leikgleði og húmor í því sem þeir gerðu.

RR ehf, sem stóð fyrir tónleikunum á þakkir skilið fyrir framtakið.

Það sem eftir sat var að eina kvöldstund var maður ekki miðaldra heldur unglingur, kannski ekki jafn óþekkur og fyrrum fyrirmyndarnemandinn og sonur kennarahjónanna, James Newell Osterberg, sem lék hlutverki Iggy Pop með glæsibrag eins og við var að búast og í nærri eina og hálfa klukkustund var tíminn án viðmiðunar. Frábært og takk RR ehf. Það er gott að vera ungur, janfvel þótt það sé að verða ungur aftur í skamma stund.

Margir líta vel út um sextugt, en oftast þarf að hafa fyrir því og huga að heilsunni, eins og hann gerir nú.

Iggy er ótrúlegur og gáið að því að hann stofnaði Iguanas fyrir 41 ári í Ann Arbor og tveimur árum seinna Stooges. Hljómsveitir hætta ekki, að minnsta kosti ekki séu þær góðar.

Í kvöld verður mikill kraftur og hratt og hrátt rokk.

Drífum okkur öll í kvöld og góða skemmtun.

En læknar segja að Keith þurfi ekki að óttast og muni verða í góðu lagi 27 maí þegar Bigger Bang ferðin heldur áfram 27.maí n.k. á Spáni. Hann fær hugheilar óskir um góðan bata.

Og við fáum vonandi að sjá hann í fullu fjöri á morgun, náunga sem aldrei lét segja sér fyrir verkum. Það er fyndið að lagið Lust for Life skyldi vera nota til að auglýsa silgingar Caribbean Cruise skipafélagsins um Karabíska hafið. Lúxussiglingar undir formerkjum rokksins, nú eða pönksins, vilji menn það heldur.

Svalur náungi, en fyrst og fremst góður rokkari.

Stundum mætti halda að við aðdáendurnir sitjum í stað og náum ekki að fylgjast með. What´s Wrong With this Picture? var reyndar þvílíkt snilldarverk að eitthvað hlaut að láta undan tímabundið. Sennilega gera aðdáendur of miklar kröfur til tónlistarmanna.

Reyndar er erfitt að vera sammála Morrisey um að Rolling Stones haldi áfram af þrjóskunni einni saman. Þeir taka sig til og gera nýja hluti og er þá ekki verið að tala um klifur í trjám, heldur A Bigger Bang. Sem betur fer hafa menn mismunandi skoðanir, enda væri lítið gaman væru allir sammála.

Rétt er að renna aftur í gengum djöfulinn (Pay The Devil) og gleðjast yfir því að Keith Richards sé kominn niður úr trjánum og byrjaður að leika á gítar á sjúkrahúsi. Ævinlega er eitthvað að gleðjast yfir komi fólk auga á gleðiefnið. George Ivan Morrison fer vel með sveitaslagarana og Your Cheatin' Heart er bara nokkuð gott, eins og reyndar hin lögins sem batna við hlustun.

Skyldum við nokkurn tíma fá að sjá Van á sviði með Rolling Stones?

En ég gæti tekið undir með honum: ,,I feel pretty beat up" Sennilega hefur dómurinn umdeildi fólgið í sé þau skilaboð að ekki skyldi ráðist á þá sem ætla má að séu minni máttar. Nóg af Pretty Beat Up sem er annars prýðis lag.  Mér verður hugsað til Dear Doctor af Beggers Banquet um leið og Keith eru sendar góðar óskir  um góðan bata.

Nú styttist í Iggy  Pop og það er víst langt síðan hann var Pretty Beat Up, enda búinn að losa sig við fíkniefni og annan óþverra fyrir löngu. Brian vinur minn brezkur, reyndar Skoti, hefur séð hann og heyrt á sviði mörgum sinnum og segir kraftinn ótrúlegan.  Þá er til mikils að hlakka.

Það var óneitanlega gaman að heyra í honum hjá Næturverðinum Heiðu á laugardagskvöldið og hún hvatti fólk til að nýta sér tækifærið. Það var rétt hjá Heiðu að eins og er eigum við rokkaðdáendur og tónalistar yfirleitt einstakt tækifæri til að njóta snillinga á heimsmælikvarða, heima á Íslandi. Það tækifæri eigum við að nota.

Rétt í lokin. Iggy sagði þegar hann lék á trommur með The Iguanas heima í Ann Arbor, Michigan um 1965 að það eina sem honum líkaði við brezku innrásina (tónlistar) væri The Rolling Stones og The Kinks. Skýr náungi, taktfastur og góður á trommur að sögn Wayne Kramer úr MC5 og er enn mjög brattur og rokkaður.

Ferill Iggy er nátengdur David Bowie og vilja sumir rýnendur meina að Bowie hafi lært margt af honum, en endurgoldið það þegar þeir unnu saman að plötum hins fyrrnefnda Idiot og Lust For Life í ,,Berlin by the Wall" en þar héldu þeir sig og tóku upp í hinu margfræga Hansa upptökuveri og sömdu China Girl, sem gerði Iggy ríkan þegar það kom út á skífu Bowies Let´s Dance. En nóg um það sagt er að krafturinn í Stooges sé mikill og vissulega eiga fyrstu plöturnar, Stooges og Fun House, sem heitin er eftir verustað Stooges í Ann Arbor um 1970, merkan sess í sögu rokksins. Þær eru hraðar og hráar og við fáum vonandi að heyra lög af þeim, til dæmis I Wanna Be Your Dog, sem Bubbi hljóðritaði, No Fun, Fun House, 1970 og TV Eye og svo Raw Power, Search and Destroy, Gimme Danger og Your Pretty Face is going to Hell. Shake Appeal og Death Trip. allt annað væri bónus.

Sólóskífurnar eru margar, en sennilega halda þeir sig við Stooges efnið, sem er í fínu lagi.  Þetta er karftmikið rokk og ekkert gefið eftir og þeir voru betri á sviði en í hljóðveri, þótt ekki sé nú ástæða til að kvarta undan leik þeirra í hljóðverum.

Svo komst ég að því fyrir tilviljun að Politikens Rock Leksikon (Kaupmannahöfn 1995) og Gimme Danger: The Story of Iggy Pop eftir Joe Ambrose, Omnibus Press, 2004 ber ekki saman um fæðingardag James Newell Osterberg. Sú fyrri segir hann fæddan 2. apríl 1947, en hin síðari 21. apríl sama ár. Hvað um það. Hann verður orðinn 59 ára þegar hann mætir á sviðið til að skemmta okkur.

Er það ekki aðalmálið? Og nú lifir hann heilsusamlega, enda ætti enginn að taka líferni hans á yngri árum sér til fyrirmyndar.

Þetta verður góð skemmtun.

Kannski segir þessi litla saga eitthvað um það hvernig valdataumar heimsins eru að umpólast. En Rolling Stones láta sér víst fátt um finnast þótt einhver lög hafi orðið útundan. Tónleikarnir voru óvenju stuttir, aðeins 18 lög og 1:45 í  heildina. Sympathy for the Devil var á sínum stað ásamt Satisfaction og Jumping Jack Flash, Paint it Black, You got Me Rocking og Gimme Shelter svo fátt eitt sé talið, að ógleymdu Start me up. Skyldu þeir hafa sungið You can make a dead man come óritskoðað.

Þessi lög hlutu ekki náð fyrir eyrum kínverskra stjórnvalda:  "Brown Sugar," "Honky Tonk Woman," "Beast of Burden," and "Let's Spend the Night Together," Almennt er talið að Rough Justice af Bigger Bang hafi þurft að víkja líka. Svo þeir eru enn að senda skilaboð til stjórnmálamanna. Ætli þeim finnist ekki bara gaman að þessu öllu saman, enda þurfti 3 Boeing 747 til að flytja 262 tonn af græjum svo sýningin héldi áfram.

En nú styttist í íhaldssama uppreisnarmanninn og golfleikarann Iggy Pop. Skyldi vera gott fyrir sköpunargáfuna að leika golf?